Rozdział V

Jego stan z dnia na dzień się polepszał. Rana bardzo szybko się goi. Thranduil również z dnia na dzień bardziej był zauroczony cudowną uzdrowicielką. Miała coś w sobie co mu bardzo przypominało jego matkę, która zostawiła jego oraz jego ojca. Nie wiadomo jednak czy do końca ich porzuciła, czy może raczej została do tego zmuszona. W dzieciństwie młody książę zastanawiał się też czy aby nie została porwana. Jego ojciec bardzo przeżywał jej stratę, jednak nie zamknął się w sobie i dumnie władał krajem.

-Już ci lepiej, co ?- zapytała ze śmiechem elfka.
-Będzie jeśli poznam imię mojego uzdrowiciela.-odparł również ze śmiechem elf.
-Tamiel.-powiedziała.
-Tamiel, ładę imię.- powiedział.
-Oznacza Trzmiel.- wybuchła śmiechem po raz kolejny.
-Moje znasz.-odparł wpatrzony w turkusowe wręcz oczy Tamiel.
-Ale wiesz Trzmiel to nie piękniejsze imię niż...-przerwała w połowie.
-Niż Król leśnego królestwa ?
-Jesteś już królem ?- spytała zdziwiona.
-Mój ojciec zginął w wojnie przeciw temu potworowi.-odparł z gniewem.
-Nie każdy jest potworem. Czasami po prostu tak się tylko wygląda.-oznajmiła smutnym głosem.- Potworem jest ten kto zabija, a każdy z nas zabija, więc potworem jest każdy.
-A ci którzy tylko tak wyglądają są pochopnie osądzani.-dokończył.
-Właśnie.Wybacz muszę cię opuścić.-powiedziała Tamiel.- Jutro będziesz mógł już wrócić do pałacu. Rana się zagoiła tylko blizna zostanie.
-Blizny zawsze zostają.-odpowiedział jej na pożegnanie.

Długo się zastanawiał nad słowami Tamiel. Co miała na myśli mówiąc,że każdy jest potworem. Przecież każdy wie,że Sauron jest potworem. Zabił tyle istot, zniszczył tyle miast. Nie zasługuje na miano nawet potwora. Wszystkie monstra z jakimi przyszło Thranduilowi walczyć są łagodnymi zwierzętami w porównaniu do niego oraz jego czynów. Postanowił,że kiedy wyzdrowieje spróbuje bliżej poznać Tamiel i dowiedzieć się co miała  na myśli.

______________________________________________________________
Więc proszę o to rozdział :) Dziękuje za wszystkie komentarze :* oraz zapraszam wszystkich odwiedzających do czytania oraz komentowania :) Dziękuje raz jeszcze bardzo :)